„— A to dopiero gałgany z tych księży! —opowiedział wyciągając swą ciężką pięść w stronę miasta. — Oto jak wychowują młodzież... na próżniaków, z których nie ma żadnego pożytku! I niech mi kto powie, co przyjdzie z takiego dryblasa któremu z braci...
— Wiem, że niewielś — odpowiedział Pitou — ale na szczęście nie mam żadnych braci.
— Jeżeli powiadam „braci" — rzekł stary Billot — to mam na myśli wszystkich ludzi... A może jesteś tego zdania, że wszyscy ludzie nie są braćmi
— Są... z pewnością... Zresztą tak powiada Pismo święte.
— I przy tym są równi sobie! — mówi dalej Billot.
— To już całkiem inna sprawa — zaprzeczył Pitou. — Gdybym ja był równy ojczulkowi Fortier owi,, nie częstowałby mnie tak często dyscypliną, a gdybym był równy ciotce — nie wypędziłaby mnie z domu.
— A ja ci powiadam, że wszyscy ludzie są równi — podjął na nowo stary wieśniak — i wkrótce przekonamy o tym tyranów!
— Tyrannis! — powtórzył za nim Pitou.
— Na dowód czego — rzekł Billot — biorę cię do siebie!
— Drogi panie Billot, bierze mnie pan do swego domu Ale czy pan to mówi serio i nie pokpiwa sobie ze mnie
— Ani trochę.,. Wiele ci potrzeba na utrzymanie
— Bo ja wiem... Coś około trzech funtów chleba dziennie.
— A co do tego chleba
— Odrobinę masła i sera.“(12)